R
afal Wojaczek mial ambicje, a scislej neurasteniczny
kaprys, aby zostac polskim Rimbaudem. W skandalizujacym
sposobie bycia, w ekscesach pijackich i alkoholowych
orgiach probowal powtorzyc rimbaudowski facon d'etre.
W wierszach Wojaczka obecny jest caly potezny pesymizm
europejski z nihilizmem Nitzschego na honorowym miejscu.
Ociekaj one krwia, blyskajace nozami, ekscytujace
orgiastycznym seksem, roztapiajace sie w alkoholu i
plasajace w delirycznym transie sa obrazem swiadomosci
nigdy nie spelnionej.
Ponisze linki to wybrane przeze mnie wiersze Wojaczka.
Na razie jest ich niezbyt wiele, ale z czasem bedzie ich
wiecej.
